+ نوشته شده در شنبه ششم مهر 1387ساعت 14:31 توسط سايه ی درخت
|
به زبانه ای از خورشید شمع را میلاد می دهم، پروانه را باد می دهم و رُستن, گُل را یار می شوم تا سایهء گُل، پروانه و من را یک کنم بر دیوارهء قلب, تو. من دارم ترا و مرا. شمع می خندد پُر سوز، درین شب, پُرروز.
